“Savaşın çocukları” arkadaşlarıyla eskisi gibi oynayıp koşmak istiyor (2)

ÖMER KOPARAN/ETHEM EMRE ÖZCAN – İç savaşın 11 yıldan fazla süredir devam etmiş olduğu Suriye’de bombardıman ve terör saldırılarında yaralanarak engelli durumuna düşen çocuklar, eskisi gibi koşmayı ve dostlarıyla oyunlar oynamayı hayal ediyor.

Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulu’nun “Çocuk Haklarına Dair Sözleşme”yi imzaladığı 20 Kasım 1989’dan bu yana her sene 20 Kasım “Dünya Çocuk Hakları Günü” olarak kutlanıyor.

Suriye, dünyada çocuk hakkı ihlallerinin maksimum tescil edilmiş olduğu ülkeler listesinde başlangıçta yer alıyor.

İç savaşın 11 yılı aşkın süredir devam etmiş olduğu ülkede çocuklar, şiddetin her türüne maruz kalıyor.

Sivillere yönelik hak ihlallerini kayıt dibine alan Suriye İnsan Hakları Ağı (SNHR), Mart 2011-Mart 2022’de iç savaşta hayatını yitiren çocuklardan aşağı yukarı 30 binini belgeledi.

Bombardıman ve terör saldırılarında vurulan ya da engelli kalan evlatların sayısı ise hemen hemen bilinmiyor.

BM İnsani Yardım Koordinasyon Ofisine (OCHA) göre, mühim bir bölümü çocuklardan oluşan 6,5 milyondan fazla şahıs de ülke içerisinde yerinden edildi.

BM Çocuklara Yardım Fonu’na (UNICEF) göre, Suriye’de minimum 2,4 milyon çocuk okula gidemiyor.

Yoksulluğun pençesindeki ülkede okul çağındaki çocuklar, ders sıraları yerine ailelerinin geçimine yardımcı olmak için çalışmak zorunda kalıyor.

Henüz 8 yaşlarındayken Halep’te Esed diyeti güçlerinin hava saldırısında vurulan 14 yaşındaki Muhammed İdris, yaşamı kararan yüzbinlerce çocuktan yalnızca birisi.

Saldırı kararı 3 el parmağı ve avucunun bir bölümü kopan, sırtından da vurulan İdris, yürümekte de güçlük çekiyor.

Muhammed İdris, halen Suriye’nin kuzeyindeki Azez ilçesinde 6 senedir bir kampta babaannesi ve kendisi gibi yetim kuzenleriyle yaşıyor.

İdris, fiziki durumundan kaynaklı dostlarıyla oynayamadığı için okula gidemiyor.

“Tekrar eskisi gibi olmak istiyorum”

Halepli çocuk, AA muhabirine izahat yapmış olduğu sırada, durumunun kendisini oldukça üzdüğünü dile getirerek göz yaşlarını tutamadı.

İdris, “Halep’te babamla alışverişe çıktığımızda bir tayyare saldırısı sonrası bina enkazı altında kaldık. Hastanede gözümü açtığımda yaralandığımı gördüm. Babam da yaralıydı. Saldırıda elimden, bacağımdan ve bel bölgemden yaralandım. Şu an dostlarımla çıkıp futbol oynayamıyorum, koşamıyorum.” dedi.

Saldırının okul hayatını da negatif etkilediğini belirten İdris, yeniden okuluna dönerek bahçesinde dostlarıyla koşup oynamayı hayal ettiğini söyledi.

İdris, saldırının kendisinde bıraktığı acı izlerden kaynaklı okula gidemediğini kaydetti.

Hayırseverlerin destekleriyle çadırda yaşamlarını sürdürdüklerini dile getiren İdris, “Tekrar eskisi gibi olmak istiyorum. Benim durumumdaki evlatları iyileştirmek için hekim olmak istiyorum.” diye konuştu.

“Suriye dışındaki çocuklar güvende yaşıyor”

14 yaşındaki Halepli Abdülgani Ganim de 6 ay ilkin Azez ilçe merkezinde terör örgütlerince patlatılan bir bomba yüzünden engelli kaldı.

3 yaşındaki kuzenini parkta gezdirmek için dışarı çıkan Ganim, patlama kararı sağ bacağını kaybetti.

İç savaş sebebiyle okul hayatını bitirmek zorunda kalan Halepli çocuk, kaportacıda çalışarak ailesinin geçimine yardımcı olmaya çalışıyordu.

Ganim, “14 yaşındayım. Azez’de 6 ay ilkin bir çöp konteynırına yerleştirilen bombanın patlaması kararı bacağımdan yaralandım. Sonra bacağımı kesmek zorunda kaldılar. Yerine protez taktılar.” dedi.

Terör saldırısı öncesi ailesine yardımcı olmak için çalıştığını söyleyen Ganim, “Şimdi çalışamıyorum, koşamıyorum, dostlarımla maç yapamıyorum. Suriye dışındaki çocuklar güvende yaşıyor, patlamalar olmuyor.” ifadelerini kullandı.

Ganim, yeni durumuna alışmakta güçlük çektiğini vurgulayarak, şunları kaydetti:

“Büyüyünce ne olacağımı bilmiyorum. Eskiden futbolcu olmayı düşünüp hayal kuruyordum fakat kopan bacağımdan kaynaklı bu hayalim gerçekleşmeyecek.”